วัดบกน้อย ตำบลดงแคนใหญ่ อำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดยโสธร

วัดบกน้อย ตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ ๗  บ้านบกน้อย  ตำบลดงแคนใหญ่ อำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดยโสธร มีที่ดินที่ตั้งวัด จำนวน  ๑๗ ไร่ – งาน  ๑๕ ตารางวา  มีอาณาเขตทิศเหนือ  ติดกับถนนสาธารณะประโยชน์และหมู่บ้าน  ทิศใต้  ติดกับถนนสาธารณะประโยชน์และหมู่บ้าน   ทิศตะวันออก   ติดกับถนนสาธารณะประโยชน์และสวน  ทิศตะวันตก  ติดกับถนนสาธารณะประโยชน์และหมู่บ้าน   ที่ธรณีสงฆ์จำนวนเนื้อที่ ๖ ไร่ ๒ งาน  เสนาสนะ  ประกอบด้วย   .อุโบสถ  ขนาดกว้าง ๖.๒๐ เมตร  ยาว ๑๖ เมตร  สร้างเมื่อ พ.ศ.๒๕๓๔ ตำหนักรับรองสมเด็จพระสังฆราช กว้าง ๗.๒๖ เมตร ยาว ๑๗.๖ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ.๒๕๓๘    ปูชนียวัตถุ   มี    เจดีย์บรรจุอัฏฐิพระอาจารย์ดี   ฉนฺโน  (สร้างเมื่อ พ.ศ.๒๕๐๓)   ตั้งวัดเมื่อวันที่ ๑๙  เดือน มิถุนายน พ.ศ.๒๕๐๓   ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ วันที่ ๑๗ เดือน กรกฎาคม  พ.ศ.๒๕๑๕

ความเป็นมา เนื่องจากหมู่บ้านบกน้อย  หมู่ที่ ๗ ตำบลดงแคนใหญ่ อำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดยโสธร  เมื่อระหว่างปี พ.ศ.๒๔๗๕–๒๔๗๘ ได้เกิดโรคระบาด (ไข้มาลาเรีย) ทำให้มีคนล้มตายเป็นจำนวนมาก จึงได้แยกย้ายกันไปอยู่กันคนละถิ่นฐาน  ต่อมาได้ไปนิมนต์พระอาจารย์ดี  ฉนฺโน  วัดภูเขาแก้ว  อ.พิบูลมังสาหาร  จ.อุบลราชธานี  ซึ่งท่านเป็นพระสายวิปัสนา อยู่ในสายของพระอาจารย์มั่น  ภูริทตฺโต  ให้มาเป็นกำลังใจแก่ญาติโยม  ต่อมาท่าน พร้อมทั้งลูกศิษย์และญาติโยม  ได้ทำบุญอุทิศส่วนกุศลและแผ่เมตตาไปให้แก่เทวดาพลีซึ่งอยู่ตามหัวไร่ปลายนาและดอนเจ้าปู่  ต่อมานายจันทร์  รวมธรรม ผู้ใหญ่บ้านบกน้อย ได้ปรึกษาหารือกันกับ พ่อจารย์ครูสนธิ์  ทำทอง  พ่อจารย์สิงห์ รวมธรรม พ่อจารย์ก๊อด ทองเจียว และคุณพ่อเคน  รวมธรรม  พร้อมทั้งชาวบ้านบกน้อย-หนองแปนทุกท่าน  มีความเห็นตรงกันว่า วัดอยู่ห่างหมู่บ้าน และอีกทั้งการไปทำบุญให้ทานก็ลำบาก  จึงได้นำเรื่องการย้ายวัดไปปรึกษาท่านหลวงพ่อพระครูวุฒิศักดิ์สมณกิจ    (ครั้งนั้นท่านเป็น   พระมหาสัมฤทธิ์  ธมฺมกาโม)   ท่านเป็นเจ้าคณะตำบลดงแคนใหญ่ ในช่วงนั้น  และได้ปรึกษากับพระอาจารย์ดี  ฉนฺโน ให้เป็นผู้นำพาในการกระทำการย้ายวัดในปี พ.ศ. ๒๔๗๙  ในช่วงระยะนั้นทางวัดบ้านบกน้อย เป็นชื่อของวัดเก่าที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของที่ตั้งวัดปัจจุบัน  โดยมีพระอธิการใส   สิริวณฺโณ  เป็นเจ้าอาวาส  เมื่อทุกฝ่ายมีความเห็นตรงกันแล้ว   จึงได้ขอย้ายวัดออกมาอยู่ที่ดอนปู่ตา คือสถานที่ตั้งวัดในปัจจุบันนี้ ต่อมาได้ก่อสร้างเสนาสนะขึ้น ในปี พ.ศ.๒๔๘๑ จึงได้ขอสร้างและตั้งวัดให้ถูกต้องตามกฎมหาเถรสมาคมและกรมการศาสนา  โดยการใช้นามว่า วัดบกน้อย  ตามชื่อหมู่บ้าน

ประชาสัมพันธ์โครงการบรรพชาภาคฤดูร้อน

ออกเยี่ยมผู้สูงอายุและผู้ป่วยติดเตียง ประจำปี พ.ศ. 2568 ในเขตการปกครองตำบลดงแคนใหญ่

ประชาสัมพันธ์โครงการบรรพชาภาคฤดูร้อน

มีเจ้าอาวาสวัดดังต่อไปนี้คือ