วัดเสลาวาส ตำบลไหล่ทุ่ง อำเภอตระการพืชผล จังหวัดอุบลราชธานี -

ประวัติบ้านบ่อหิน

เมื่อประมาณ ปี พ.ศ. ๒๓๗๐ ท้าวบุตตะโคตร ท้าวพรมริน และจำอินทร์ ได้อพยพครอบครัว ญาติพี่น้อง มาจากบ้านกองยาก แขวงเมืองม้องพลาญ ประเทศลาว มาตั้งบ้านเรือนอยู่ที่ลำห้วยตาเที่ยว (โนนบ้านเก่า) พระครูปภากรคุณวัฒน์ (หลวงปู่เกิ้น ปภากโร) ได้มาสร้างวัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๘ โดยอาศัยที่ดินของวัดเก่า สภาพพื้นที่เป็นโนน ลำน้ำรอบ 2 ข้าง เมื่อประมาณปี พ.ศ. ๒๔๒๓ ได้เกิดโรคระบาดขึ้นในหมู่บ้านเป็นจำนวนมาก สาเหตุ เกิดจากโรคห่า หรือโรคฝีดาษ เกิดระบาดอย่างรุนแรง ประกอบกับที่ตั้งบริเวณบ้านเป็นที่ราบลุ่มใกล้ลำแม่น้ำตาเที่ยวทำให้น้ำท่วมในฤดูฝน การสัญจรไปมาลำบาก ท้าวจันทร์จึงได้พาครอบครัวและชาวบ้านอพยพลงมาอยู่ทางทิศใต้ ซึ่งเป็นโนนไกลแม่น้ำ ไม่ทำให้เกิดน้ำท่วม และให้ชื่อว่าบ้านบ่อหิน สาเหตุที่ตั้งชื่อ เช่นนี้เพราะมีบ่อเกลือสินเธาว์อยู่ทางทิศตะวันออกของหมู่บ้าน ซึ่งเป็นพลาญหินและมีส่าเกลือเกิดขึ้นในหน้าแล้ง ทำให้เป็นอาชีพหนึ่งของชาวบ้าน คืออาชีพต้มเกลือ

ด้านศาสนา

ชาวบ้านบ่อหินนับถือศาสนาพุทธ โดยมีวัดเป็นศูนย์รวมจิตเหนี่ยวใจ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตก ของหมู่บ้านชื่อวัดเสลาวาส เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๓๘ มีเนื้อที่ ๖ ไร่ ๓ งาน ทิศเหนือประมาณ ๒ เส้น ๕ วา จดที่ดินสาธารณะ ทิศใต้ประมาณ ๓ เส้น ๖ วา จดเขตหมู่บ้าน ทิศตะวันออกประมาณ ๑ เส้น ๑๘ วา จดที่ดินของนายหมายและนางสี เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๕๒ ได้ตั้งเป็นสำนักเรียนไวยกรณ์ มูลน้อย มูลกระจาย มีชื่อเสียงโด่งดังมาก มีพระภิกษุ สามเณร ทั้งจากไทยและประเทศลาว ได้เข้ามาศึกษาและจำพรรษาอยู่เป็นจำนวนมาก โดยมีพระภิกษุสิงห์ มาสาลาย เป็นอาจารย์สอน

พระประธานภายในอุโบสถ

วัดเสลาวาส